Negocjacje można prowadzić osobiście lub przez pełnomocnika. Oczywiście najtaniej jest zabrać się do tego samemu, jednak zdarza się z różnych przyczyn, że rodzice nie chcą lub nie mogą bezpośrednio się ze sobą kontaktować. Wtedy warto sięgnąć po pomoc specjalisty. Najczęściej będzie adwokat (lub radca prawny) specjalizujący się w prawie rodzinnym, gdyż taka osoba może później poprowadzić sprawę przed sądem. Jeżeli jednak alimenty są tylko jedną z wielu kwestii do omówienia (obok np. władzy rodzicielskiej, kontaktów z dzieckiem itp.) to w takim przypadku można rozważyć przed pójściem do prawnika skorzystanie z pomocy psychologa przy prowadzeniu rozmów.

Sposób prowadzenia negocjacji może być różny i warto przy tym polegać na radach profesjonalistów. Należy jednak pamiętać wszystko co wydarzy się w trakcie negocjacji może być potem użyte przeciwko nam. Przykładowo wszystkie fakty (np. kwota potrzebna faktycznie na utrzymanie dziecka czy wysokość dochodów), które zostaną ujawnione drugiej stronie w trakcie negocjacji mogą być potem powołane przez nią w trakcie procesu. Oczywiście strony mogą się wzajemnie zobowiązywać do nieujawniania przebiegu negocjacji (adwokaci i radcowie prawni mają nawet zakaz ujawniania treści negocjacji toczących się w trakcie procesu), ale w praktyce na niewiele się to zdaje. Wszystkie więc pisma, listy a nawet nagrane rozmowy mogą później pojawić się jak dowód w sprawie.

Jeżeli jednak już dochodzi do ugody to może na przybrać różną formę, co ma duże znaczenie prawne.

Najczęściej mamy do czynienia z ugodą ustną, która też jest obowiązująca. W praktyce jednak ciężko udowodnić przed sądem jej zawarcie. Dlatego po ustnych uzgodnieniach warto gromadzić dokumenty potwierdzające wykonywanie ugody - mogą się one przydać w razie sporu.

Może być też umowa pisemna - spisana na zwykłej kartce papieru. Wbrew pozorom to normalna umowa i w razie jej złamania można dochodzić jej wykonania przed sądem (w praktyce jednak taka sprawa zwykle przerodzi się w normalny proces o alimenty, gdyż sąd nie jest związany umową i może ustalić inną niż w umowie wysokość alimentów).

Wreszcie mamy ugodę w formie notarialnej, w której dłużnik poddaje się egzekucji. W takim przypadku akt notarialny jest równy wyrokowi sądu. W razie złamania takiej ugody nie musimy się procesować, ale po prostu oddajemy sprawę do komornika (po nadaniu aktowi notarialnemu klauzuli wykonalności, co musimy też zrobić przy normalnym wyroku). Poddanie się egzekucji u notariusza stanowi standardową klauzulę umowną i można się z tym zwrócić do każdego notariusza.